Wejście
Plan
Słownik
Kontakt
Linki
Obserwatorium Paryskie
EgzoplanetyCoRoTWykładyNarzędziaBaza danych
Powrót   Pierwsze nadzieje astrometryczne   ->
figures/sproul.jpg
Obserwatorium w Sproul - Collège Swarthmore w Pensylwanii : "Students walk along a path leading from Wharton to the Sproul Observatory"
Podziękowania : Daily Gazette z Collège Swarthmore w Pensylwanii - Casey Reed

W 1943 roku Dirk Reuyl i Erik Holmberg, astronomowie z obserwatorium McCormick (Wirginia), stwierdzili ,po prawie dziesięciu latach fotograficznych pomiarów układu podwójnego 70 Ophiuci, że w układzie tym może znajdować się planeta, której masa dziesięciokrotnie przekracza masę Jowisza (MJ).

Dwa miesiące później Kaj Aage Strand, astronom z obserwatorium w Sproul http://daily.swarthmore.edu (Pensylwania), podał do wiadomości, że gwiazda 61 Cygni ma jako towarzysza planetę o masie 16 MJ.

Niestety, ponieważ ich obecność nie została potwierdzona przez innych, realność tych planet uznano za problematyczną.

W 1944 roku Piet Van de Kamp myślał, że odkrył gwiazdę o masie 60 MJ krążącą wokół gwiazdy Barnarda(czerwonego karła o rekordowym na niebie ruchu wlasnym ). Liczba klisz wzrastała, dane poprawiały się i w 1963 Van de Kampowi wydawało się, że ma do czynienia z planetą o masie 1,6 MJ i o okresie 24 lat. Sześć lat później pomiary wydawały się wskazywać raczej na obecność dwu planet, o masach 0,8 i 1,1 MJ oraz okresach odpowiednio 12 i 26 lat.

Niestety badania, podjęte w 1973 roku przez Johna Hershey'a, doprowadziły do wniosku, że te planety są jedynie iluzją wywołną instrumentalnymi problemami teleskopu w Sproul. Potwierdziły to, prowadzone niezależnie przez Georga Gatewooda i Heinricha Eichhorna, obserwacje gwiazdy Barnarda.