Wejście
Plan
Słownik
Kontakt
Linki
Obserwatorium Paryskie
EgzoplanetyCoRoTWykładyNarzędziaBaza danych
<-   Prawo grawitacji   ->

Newton, pod koniec XVII wieku, zrozumiał, że ruchy planet, tak jak ruch Księżyca, są wynikiem działania siły grawitacji i że ta sama siła sprawia, że na Ziemi przedmioty (jak jabłko) mają swój "ciężar".

Dwa obiekty o masach M1 i M2 przyciągają się siłą wprost proporcjonalną do iloczynu ich mas i odwrotnie proporcjonalną do kwadratu odległości D, jaka te obiekty dzieli.
F=G*M1*M2/D^2
G jest stałą, która równa się 6,67259 m^3/(kg*s^2)

Równania Keplera wynikają bezpośrednio z tego wyrażenia.

Kiedy mamy więcej niż dwa ciała, każde z nich podlega działaniu sił od ciał pozostałych i nie jest możliwe bezpośrednie wyznaczenie ich ruchu. Nawet problem trzech ciał staje sie bardzo skomplikowany. Teoria ruchu Księżyca, podjegającego działaniu i Ziemi i Słońca, jest dziełem całego życia astronoma Charlesa Eugene Delaunay. Do dziś obliczenia wykonywane za pomocą współczesnych komputerów odwołują się do prac Delanuay'a.