Wejście
Plan
Słownik
Kontakt
Linki
Obserwatorium Paryskie
EgzoplanetyCoRoTWykładyNarzędziaBaza danych
<-   Jak szukać   ->

Podczas gdy w Układzie Słonecznym można wysyłać sondy, które prowadzą badania in situ, albo powracają z próbkami do analizy struktur biochemicznych, to w przypadku egzoplanet jesteśmy ograniczeni do teledetekcji. Może ona przybierać rozmaite formy, takie jak:

  • analiza "sygnałów" radiowych czy optycznych: to droga programów "SETI" (Search for ExtraTerrestrial Intelligence), których w tym miejscu nie będziemy szczegółowo omawiać.
  • analiza polarymetryczna egzoplanet. Tej drogi jeszcze się nie wykorzystuje.
  • analiza widmowa egzoplanet. To metoda najlepiej opracowana, która będzie wyjaśniona poniżej.

Są dwie metody wykrywania aktywności biologicznej w widmie planety: analiza widmowa światła jej atmosfery i światła z powierzchni.

Wegetacja

Podejściem bezpośrednim jest poszukiwanie organizmów na powierzchni planety, przy wykorzystaniu ich własności widmowych. Przykładem jest szukanie analogów cech widmowych wegetacji, która wykazuje bardzo wzmocnioną zdolność odbijania światła o długości fal poniżej 725 nm ( co powoduje, że planety wysyłają 60 razy więcej światła w podczerwieni niż w zieleni).

Tlen - ozon

Zamiast bezpośrednio badać widmo światła odbitego przez takie organizmy jak np.rośliny - można próbować poszukiwania ubocznych, niebiologicznych produktów aktywności biochemicznej. Mogłyby to być gazy, jak choćby tlen (uboczny produkt fotosyntezy) czy metan ( uboczny produkt rozkładu organizmów), wyrzucane do atmosfery. Poza tym tlen tworzy, jako produkt uboczny, ozon, którego to ozonu także można szukać.