Wejście
Plan
Słownik
Kontakt
Linki
Obserwatorium Paryskie
EgzoplanetyCoRoTWykładyNarzędziaBaza danych
<-   Metody dynamiczne   ->

Drogi w kosmosie - orbity

Z praw Keplera wynika, że orbita planety jest elipsą, w której ognisku znajduje się macierzysta gwiazda. Taka eliptyczna orbita jest opisana przez 5 geometrycznych parametrów  :

  • 2 kąty opisujące orientację płaszczyzny orbity
  • kąt opisujący kierunek wielkiej półosi na tej płaszczyźnie
  • wartość a czyli długość tej wielkiej półosi
  • mimośród e elipsy

Astronomowie mają zwyczaj używać nieco różnych parametrów kątowych do opisu płaszczyzny orbity: i*,*omega*,*Omega

  • i, zwane nachyleniem orbity, jest kątem między płaszczyzną orbity a płaszczyzną nieba ( inaczej mówiąc kąt [90°-i] to kąt między płaszczyzną orbity a "linią widzenia" łączącą obserwatora z układem planetarnym)
  • omega
  • Omega

Jeśli chodzi o ruch planety po orbicie, to opisywany jest on przez okres orbitalnego obiegu P oraz przez chwilę T_o przejścia przez konkretny, dany punkt na orbicie, na przykład przez peryastron. Okres obiegu orbitalnego zależy od masy gwiazdy: P=2*pi*racine(a^3/G*M_étoile)

Metody dynamiczne polegają na wykrywaniu zaburzeń ruchu gwiazdy spowodowanych obieganiem jej przez planetę. Ruchami tymi rządzą prawa mechaniki nieba. Gwiazda i planeta obiegają wspólny środek masy układu. Dla planety, znajdującej się w odległości a od swej gwiazdy, środek masy znajduje się blisko gwiazdy, w odległości a* od gwiazdy, gdzie a* z bardzo dobrą dokładnością równa się
a_(étoile)=a*(M_(pl)/M_(étoile))
O ile planeta porusza się po orbicie kołowej, to a jest stałe i zarówno planeta jak i gwiazda krążą wokół środka masy po kołach.
Taki ruch można zaobserwować na trzy sposoby :